Multikultopia is multicriminele realiteit Nous avons peurs! Antwoord op Nicolas Raemdonck (LVSV) Een wonderbaarlijke wederopstanding?
De rellen die Parijs, niet alleen de lichtstad maar de laatste dagen in héél Frankrijk én zelfs tot bij tot bij ons in Brussel voelbaar zijn, hebben één ding met elkaar gemeen. Het bewijst zonder meer het failliet van de door de politiek-correcte elite gepropageerde multiculturele utopie. Dat samenlevingsmodel heeft niet gezorgd voor integratie én assimilatie maar apartheid.
De islam als religie maar vooral als wettelijke bepaling heeft zicht door de jaren heen kunnen ontplooien op een dergelijke radikale én fundamentalistische wijze dat onze wetten, waarden én normen ondergeschikt werden gesteld aan de Koran.
Zij hebben zich steeds weigerachtig opgesteld, zij hebben zich steeds verzet tegen onze westerse democratie.
Bijgevolg hebben zij te kennen gegeven onze cultuur, onze moraal en onze wetten te verwerpen, net omdat dit zo blijkt, diametraal tegenover hun geloof, hun waarden én normen staat.
Wie heeft het nog over normen én waarden, wanneer op onze televisiezenders de beelden de wereld worden ingestuurd van gefrustreerden bendes die gehele wijken én buurten terroriseren?
Én die er zonder enige beschaamdheid een concurrentieslag van maken tussen andere buurten en wijken uit Parijs en omstreken.
Bijna 5 000 wagens werden de afgelopen dagen in brand gestoken.
Gehele buurten worden geterroriseerd, winkels worden vernield, zelfs scholen moeten eraan geloven.
Welke politiek-correcte farizeeër durft nog het respect vragen van de gewone man vóór dit tuig?
Zij hebben de afgelopen decennia niets anders gedaan dan vanuit hun ivoren torens de vreemdelingenproblematiek met de mantel der liefde bedekt.
Er was en er is nog steeds géén probleem.
Voor de xenofielen althans.
Al te vaak worden termen als sociale achteruitstelling en dies méér gebruikt om dergelijke feiten te minimaliseren én zelfs te ontkennen.
De frustratie van de burger is des te groter.
Naar hen wordt niet geluisterd.
Men kan van ons géén respect verlangen, wanneer er géén respect kan worden opgebracht uit de hoek van de moslimgemeenschap tegenover onze westerse waarden en normen.
Wij hoeven ons niet aan te passen aan de islam, maar de islam heeft zich aan te passen aan onze wetten, waarden en normen!
Ik heb vanuit politiek-correcte kringen nog niet één vernietigend woord gehoord ten overstaan van de gewelddadigheden van de afgelopen dagen.
Nù, heb ik van hen geen belerend vingertje gezien, zélfs nog géén vorm van kritiek.
Maar durft gij Vlaming niet te dwepen met het Vlaams Belang, want gij wordt veracht en vervolgd door de doctrine van het politiek-correcte denken.
Wie gehele buurten terroriseert is een slachtoffer van dé sociale ongelijkheid, wie stemt voor het Vlaams Belang is een gevaar voor de staat en haar samenleving.
De frustratie van de burger is des te groter! Ook dit wordt met de mantel der liefde bedekt.
Hoever reikt de tolerantie?
Koen Vermant
VBJ Hoboken
Terug naar overzicht
Het is niet mijn gewoonte om een voormalig Belgisch eerste minister te citeren, maar deze woorden zijn actueler dan ooit.
Wij moeten beducht zijn, wij moeten ons wapenen tegen diegenen die vandaag koste wat het kost de Belgische steunpilaren blijven ondersteunen ten koste van de Vlaamse welvaart.
Onze partij heeft verleden zaterdag het partijprogramma en de Vlaamse onafhankelijkheid kracht bijgezet door een volwaardig economisch programma uit te tekenen.
De rode draad is en blijft, zonder België omdat het MOET!
Wij moeten als grootste Vlaamse partij en als Vlaamse onafhankelijkheidspartij bij uitstek meer dan ooit de Belgische constructie en de
daaraan verbonden instellingen in vraag stellen en blijven stellen.
Voor ons is het duidelijk, als wij welvaart willen scheppen voor alle Vlamingen dan moet de Belgische constructie eindelijk ophouden te bestaan!
België is een blok aan het Vlaamse been.
Het Vlaams Belang bezit vandaag de kracht om voor een trendbreuk en om
voor een kentering te zorgen.
Wij hebben de plicht als Vlaamse volksnationalisten om het tij te doen keren.
De Vlaming hoeft niet langer schrik te hebben van België en Wallonië met zijn machtige P(rofiteurs) S(yndicalistes) maar het wordt hoogtijd dat België op zijn grondvesten
davert uit schrik voor de wil van een Vlaamse meerderheid.
Zij die afwillen van deze Belgische schijnfederatie kiezen resoluut voor vrijheid.
Vrijheid en Vlaams Belang zijn daarom onlosmakelijk aan elkaar verbonden.
Weg met de Belgische leiband, het wordt de hoogste tijd voor de
onafhankelijke republiek Vlaanderen.
De traditionele partijen zijn de lakeien van Saksen-Coburg.
Zij collaboreren bewust met het regime omwille van macht, en de smeer, omwille van de vleespotten en adelijke titels.
Zij blijven het Belgische regime onderstutten.
Zij krijgen terecht de daver op het lijf.
Elke Vlaming weet hierdoor bij voorbaat dat een stem voor SP.A, VLD en CD&V een stem is tegen Vlaanderen.
Tegen de Vlaamse welvaart!
De traditionele partijen hebben enkel de keuze van de kiezer vergemakkelijkt.
Het is kiezen tussen de Belgische pest en een vrij en onafhankelijk Vlaanderen!
Verleden donderdag startte uitgerekend de grootste sjoemelpartij, het syndicaat van steuntrekkers en beroepsprofiteurs, de almachtige PS de procedure op om de partijfinanciering van onze partij af te nemen.
Kan het nog cynischer?
Zij vrezen terecht onze partij en haar kiezers, omwille van het onafhankelijkheidsstandpunt.
Zij vrezen ons terecht omdat wij korte metten zullen maken met die aloude Belgische augiastallen.
Wij maken een einde aan de verroeste Belgische machtsstructuren, omdat enkel en alleen een vrij en onafhankelijke Vlaamse staat de belangen, het welzijn en de welvaart van alle Vlamingen kan vrijwaren.
De Belgische staat is de rem op een volwaardige Vlaamse economie.
Vlaanderen wordt mee in het francofone economisch moeras getrokken, omdat de traditionele partijen de macht noch de moed vertonen om hier eindelijk na 175 jaar paal en perk aan te stellen.
Wij vragen niet meer, niet minder dan ons recht op zelfbeschikking.
Ons recht om te zijn wie we zijn, Vlamingen!
175 jaar lang hebben wij elke vernedering moeten doorstaan.
Het is meer dan genoeg geweest.
Koen Vermant
VBJ Hoboken
Terug naar overzicht
Mijn persoonlijk antwoord op de opinie van Nicolas Raemdonck politiek-secretaris LVSV
'Liberalisme is geen fascisme' verschenen in De Tijd van woensdag 30/11/05
Geachte heer Raemdonck
Ik had toch enkele bedenkingen bij uw verschenen opinie in De Tijd die als titel draagt: 'Liberalisme is geen fascisme'.
Reeds van bij de eerste zin slaat u de bal volledig mis als zou het Vlaams Belang een 'extreem-rechtse' organisatie zijn die tevens als 'racistisch' kan gecatalogeerd worden.
Mag ik u er misschien op wijzen dat het Vlaams Belang (nog) niet werd veroordeeld wegens het prediken van vreemdelingenhaat, wat dan als 'racistisch' kan bestempeld worden.
De 'racistische' draak wordt te pas, maar vooral te onpas gebruikt in de strijd tegen de grootste Vlaamse onafhankelijkheidspartij.
Niet toevallig heeft de grootste sjoemelpartij in dit land , de PS, het syndicaat van de beroepsprofiteurs van de Belgische maffia een klacht ingediend in de Kamer van Volksvertegenwoordigers om de partijfinanciering van het Vlaams Belang voor bepaalde tijd te laten afnemen.
Niet toevallig zal de Raad van State bestaande uit de helft Franstaligen en de helft Nederlandstaligen oordelen of de recente uitspraken van Vlaams Volksvertegenwoordiger Filip Dewinter in een joods weekblad 'racistisch' waren.
Waar gaan wij met dit land naartoe, wanneer wij niet langer kunnen waarschuwen voor een steeds fanatieker wordende godsdienst die volledig tegenstrijdig is met onze Europese, culturele en ethische opvattingen.
Een godsdienst die vroeg of laat, én we hebben reeds de voortekenen hiervan gezien in een aantal Franse steden, zal zorgen voor een cultuurclash.
De strijd der beschavingen!
Filip Dewinter werd naar goede gewoonte door de politiek-correcte meute verkeerdelijk geciteerd, waardoor zijn woorden helemaal uit hun verband werden gerukt.
Dewinter zei enkel, als het dan toch een fobie moet zijn, dan noemen wij dit islamofobie.
Ja, wij zijn bang voor de islam.
Hoe kan dit als zijnde 'racistisch' worden ervaren, wanneer godsdienst niet gelinkt kan worden aan etnische afkomst?
Dit werd gisteren in het nieuws op VTM perfect geïllustreerd.
Hierin werd melding gemaakt van een Belgische vrouw die zich had bekeerd tot de islam en die vervolgens in Irak een zelfmoordaanslag had gepleegd.
Mogen wij dan niet bang zijn van deze islam-terreur?
Hebben wij daar niet het recht toe?
En is het niet onze plicht te strijden voor de vrijheid én veiligheid van Vlaanderen en Europa?
Als volgende wens ik erop te drukken dat het Vlaams Belang niet alleen wordt gelinkt aan liberalisme maar eveneens aan het marxisme!
Volgens een bepaalde linkerzijde zijn wij ultraliberaal, een bepaalde 'rechterzijde' duwt onze partij in marxistische hoek (lees extreem-linkse hoek).
En plaatst ons links van Xavier Verboven.
Dit bewijst enkel én alleen de schrik die er heerst rond het Vlaams Belang, omdat de partij nu beschikt over een volwaardig economisch programma.
Dat overigens wordt gesteund én gedragen door een groot deel van de Vlaamse bevolking.
De zelfstandigen, de KMO's zijn teleurgesteld in uw 'liberale' partij.
Liberaal u zegt het zelf! Een ideologie die alle grondrechten waarborgt, net zoals de individuele keuze.
Het is net die partij die samen MET de andere establishmentpartijen een aantal fundamentele grondrechten volledig aan banden heeft gelegd.
Het recht op vrije meningsuiting, het recht op vergaderen.
Sta mij toe om dit te verduidelijken.
Het recht op vrije meningsuiting werd reeds aan banden gelegd toen de zogenaamde anti-racisme- en anti-discriminatie wetten door het parlement werden gejaagd.
Deze wetten hadden niet als bedoeling om het echte racisme aan te klagen en te bestraffen, maar om een Vlaamse onafhankelijkheidspartij uit te schakelen en opiniedelicten m.b.t. het multiculturele dogma aan banden te leggen.
Een kritische stem ten aanzien van de multiculturele samenleving kan als het ware al als 'racistisch' worden bestempeld dit was de grondslag van het arrest van het Hof van Beroep in Gent.
Nergens oordeelt het Vlaams Blok/Belang op basis van etnische afkomst, doch op basis van nationaliteit.
Iets wat ook wordt voorgesteld én uitgevoerd in een aantal Europese landen (Nederland, Denemarken, de Scandinavische landen), Canada, Nieuw-Zeeland.
Het vreemdelingenprogramma van het Vlaams Belang, zoals het vandaag voorligt wordt bijna integraal toegepast in een perfect democratisch land als Denemarken.
Nergens in de Europese Unie is hierover één woord van kritiek gevallen.
Denemarken wordt niet geïsoleerd zoals dat wel het geval is geweest met Oostenrijk toen de christen-democratische ÖVP een coalitie aanging met de liberale FPÖ.
Nochtans wordt de rechts-conservatieve minderheidsregering gesteund door de radikaal-rechtse volksnationalistische Deense Volkspartij.
Om maar aan te tonen hoe hypocriet de Europese Unie in deze materie geweest is.
Denemarken bewijst elke dag dat een sterk afgelijnd immigratiebeleid loont.
De fameuze meerkost die de massala immigratie van duizenden en duizenden vreemdelingen met zich meebrengt, wordt door de gehele politiek-correcte kaste verzwegen.
Méér nog, het is in België niet mogelijk om dit te onderzoeken.
Daartegenover staat het Nederlands Centraal Planbureau.
Zij publiceerde een tweetal jaar geleden een studie waarin de gevolgen van immigratie voor de arbeidsmarkt, de ontwikkeling van de lonen, de overheidsfinanciën en de fysieke omgeving in kaart gebracht worden.
Dergelijke cijfers zouden in België niet gepubliceerd kunnen worden of durven worden.
Herinner u de studie van sociologe Marion Van San over de bijdrage van vreemdelingen in de criminaliteit.
De studie werd nooit openbaar gemaakt en onder de mat geveegd van op het kabinet van niemand minder dan witte ridder Marc Verwilghen, toenmalig minister van justitie voor de VLD!
Ik durf ten sterkste uw kennis over het Vlaams Belang betwijfelen indien u Paul Beliën een tegenstander acht van het Vlaams Belang.
Beliën is vanuit zijn professionele activiteiten verplicht kritische artikels te schrijven over alles en iedereen.
Dat is zijn plicht als publicist, anders zou hij niet misstaan in de grijze massa van de gehele Belgische media die zich als de lakeien van het regime hebben ontpopt.
Paul Beliën heeft doorheen de jaren goed lobby werk verricht voor het Vlaams Belang in het buitenland.
Mede daardoor komt het Vlaams Belang meer en meer aan bod in de buitenlandse pers.
Ook niemand minder dan Stephen Pollard schreef naar aanleiding van het Blok-arrest een vernietigend artikel over hoe het Belgische establishment, het Belgische regime omgaat met haar grootste politieke tegenstrever.
Vijand nummer 1! 'The future is scary and Belgian' was de titel van zijn betoog.
En of hij gelijk had.
België is al lang géén vrij land meer, integendeel.
Het is de pionier geworden in het bestrijden van andere meningen.
Beliën mag dan een conservatief zijn maar hij stond mee aan de basis van het officiële partijprogramma van de VLD bij haar oprichting.
Sedert het aantreden van Verhofstadt I is de VLD echter vervallen in haar oude traditie: 'Pest Voor Vlaanderen'!
In alle opzichten heeft de VLD met haar regeringsdeelname haar programma en de burgermanifesten van Verhofstadt verloochend.
De liberale ideologie mag dan wel voorstander zijn van abortus, euthanasie en legalisering van drugs.
De vraag is enkel of dit tot een betere samenleving kan en zal leiden.
In Vlaanderen bestaat er géén meerderheid omtrent deze 'progressieve' thema's.
De abortuswet kostte de voormalige CVP een groot aantal stemmen.
Net zoals de paarse partijen stemmen verloren aan het Vlaams Blok/Belang met de euthanasiewetgeving en de legalisering van softdrugs.
Wanneer anti-liberaal betekent een tegenstander te zijn van abortus, euthanasie, homhuwelijken, legalisering van drugs, dan mag het Vlaams Belang fier zijn dat het dit etiket toegeschreven krijgt.
De grootste conservatieven zijn trouwens de progressieven zélf.
Zij houden het ancien regime in stand, zij weren het Vlaams Belang als de pest.
En zij weigeren pertinent de mening van de kiezer te respecteren.
De traditionele partijen weigeren hun beleid aan te passen aan het kiesgedrag van de Vlamingen.
De vraag naar méér zelfstandigheid voor Vlaanderen, een strenger vreemdelingenbeleid, een hardere aanpak van de criminaliteit blijft onbeantwoord.
De zogenaamde progressieven zijn de grootste tegenstanders van Vlaamse zelfstandigheid.
Daardoor hebben zij aan de Vlaamse kiezer te kennen gegeven dat hun lot verbonden is én blijft aan de Belgische staat én aan de miljardairsfamilie Van Saksen-Coburg.
Wij hebben van hen géén lessen te trekken.
Zij hebben 175 jaar de belangen van een volk op de mesthoop gegooid in naam van het eigen partijbelang.
Vlaanderen onafhankelijk!
Koen Vermant
VBJ Hoboken
Terug naar overzicht
Vandaag verscheen in De Tijd een opinie aan de hand van Patrick Stouthuysen, docent politieke wetenschappen aan de VUB over de 'wonderbaarlijke wederopstanding' van de 'enige' erfgenaam van de Volksunie (althans volgens Stouthuysen), de N-VA.
Als voormalig lid van die partij heb ik dit artikel dan ook met een uiterst kritische blik bekeken.
En durf ik toch enkele bedenkingen te maken over het schrijfsel van deze docent politieke wetenschappen.
Van iemand die naast het doceren van politieke wetenschappen ook onderzoek pleegt over politieke ideologieën zou men een iets genuanceerdere en kritischere tekst verwachten.
Naar mijn mening spreekt dhr.
Stouthuysen met een dubbele tong!
De auteur heeft het uiteraard wel bij het rechte einde wanneer hij stelt dat N-VA in tegenstelling tot Spirit beter geworden is van de splitsing van de Volksunie.
De partij heeft zich van meet af aan een Vlaams-nationaal karakter aan gemeten, waardoor de Vlaams-nationalisten in theorie de grootste fractie vormen in het Vlaams Parlement.
Volgens Stouthuysen ontbreekt het de N-VA en haar voorzitter niet aan rechtlijnigheid.
Hij verzwijgt echter het feit dat die rechtlijnigheid ver te zoeken was, wanneer de splitsing van het ongrondwettelijke arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde op tafel lag.
Daarbij presteerde N-VA voorzitter Bart De Wever het om hiervan de schuld in de schoenen te schuiven van het Vlaams Belang.
Met het aantreden van deze nieuwe Vlaamse regering in 2004 had N-VA het nochtans over één groot Vlaams front, weliswaar zonder het Vlaams Blok/Belang.
Men moet ook een groot vraagteken plaatsen bij de opportuniteit van het kartel CD&V/N-VA dat dhr. Stouthuysen zowaar als een sterkte ziet. N-VA heeft hierdoor regeringsverantwoordelijkheid gekregen, maar weet die volgens mij niet afdoende te benutten wegens té klein! Net als de Volksunie weet N-VA haar stempel niet te drukken op het regeringsbeleid. Zij wordt als het ware zwaar onder de knoet gehouden door haar véél grotere kartelpartner. Het zou N-VA wellicht anders vergaan zijn wanneer zij met het Vlaams Blok naar de kiezer zou getrokken zijn. Wellicht had zij hiermee een bepaalde linkerzijde afgestoten, maar zij zou wél méér de steun genoten hebben van de radikale Vlaams-nationalisten, die Stouthuysen botweg afschildert als kaakslagflaminganten. Nationalisten voor wie het nooit goed genoeg kan zijn.
Stouthuysen schrijft eveneens zonder evenwel zijn mening hierover voldoende te hebben gestaafd dat de politieke rol van het Vlaams-nationalisme in late jaren negentig al lang was uitgespeeld. Hij verzwijgt echter, net zoals hij dat trouwens in héél zijn betoog heeft gedaan, dat het Vlaams-nationalisme nieuwe zuurstof kreeg met de oprichting van de Vlaams Nationale Partij die later samen met de radikale vleugel van de Vlaamse Volkspartij in het Vlaams Blok zou uitmonden. Het Vlaams-nationalisme kreeg als het ware een nieuw elan met de oprichting van het Vlaams Blok. Die rol is immers nog lang niet uitgespeeld. Het Vlaams volksnationalisme omhelst immers niet alleen het communautaire gegeven maar ook andere belangrijke problemen zoals immigratie en vreemdelingenproblematiek, ethische kwesties etc. N-VA heeft zich over ethische kwesties zoals euthanasie, het homohuwelijk, adoptie voor holebi's té afzijdig gehouden in het debat. Het heeft zich in deze nooit progressief of conservatief willen opstellen, of met andere woorden de partij heeft nooit kleur willen bekennen. Heden stellen wij hetzelfde vast. Hierdoor is het voor de leden, maar in de eerste plaats ook voor de Vlaamse kiezer niet altijd even duidelijk waar de partij voor staat. Deze analyse maakt Stouthuysen evenzeer. Stouthuysen verwijt N-VA misschien terecht een één-themapartij te zijn, hoewel. De docent politieke wetenschappen wekt volledig de verkeerde indruk als zou de N-VA zich volledig toespitsen op de Vlaamse ontvoogdingsstrijd, in tegendeel! Ik stel als radikale Vlaams-nationalist vast, samen wellicht met vele anderen, dat zij dit té weinig of zélfs niet doet. Méér nog zelfs, Vlaamse eisen van het Vlaams Belang in het Vlaams Parlement en in de Kamer van Volksvertegenwoordigers kunnen niet op de steun rekenen van de N-VA parlementsleden. Het zogenaamde zwijgakkoord van de meerderheidspartijen in het Vlaams Parlement heeft dit nog méér in de hand gewerkt. Zoals eerder vermeld, CD&V houdt N-VA in de tang, niet omgekeerd! N-VA was van in de beginne een groot tegenstander van het cordon-sanitaire, althans op papier. In de praktijk stellen wij het omgekeerde vast. Net zoals dit reeds bij de VLD, en dit bij monde van VLD-voorzitter Bart Somers het geval is geweest, heeft ook N-VA de stap gezet om ieder lid buiten te werken die nog openlijk pleit voor samenwerking met het Vlaams Belang. Het cordon-sanitaire werd na het kartel met CD&V dus herbevestigd, net zoals de Volksunie haar dit heeft voorgedaan. N-VA is dus net als haar voorganger in dezelfde traditie hervallen. Eerst het kartel, nadien de regeringsdeelname ten nadele van het radikaal Vlaamse partijprogramma (déjà-VU).
Opmerkelijk is ook het feit dat Patrick Stouthuysen de N-VA uitroept als de pionier in het inburgeringsdebat. Net uit vrees om ook in een 'cordon-sanitaire' te belanden heeft de N-VA zich nooit kritisch uitgelaten over vreemdelingenproblemen en het multikulturele samenlevingsmodel. De verplichting voor nieuwkomers om de Nederlandse taal te leren betreft, voor N-VA, véélal en bijna uitsluitend Franstaligen die zich blijvend in Vlaanderen en dan vooral de Vlaamse rand rond Brussel wensen te vestigen. Over de inburgering van vreemdelingen in Vlaanderen wordt té weinig gesproken ook in de officiële programmateksten. Zo is ook N-VA, net als de traditionele partijen, voorstander van de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Het Vlaams Belang is nog steeds de enige Vlaamse partij die zich hier resoluut en tegen de stroom in heeft tegen verzet! Stouthuysen vergist zich dus terdege bewust of onbewust. Niet N-VA maar wel het Vlaams Belang speelt de rol van pionier inzake vreemdelingenproblematiek en inburgering. Wat de Vlaamse regering decreteert op het vlak van inburgering is de lightversie van wat het Vlaams Belang en 1 miljoen Vlaams kiezers willen verwezenlijkt zien. N-VA heeft bijvoorbeeld naar aanleiding van de rellen in Parijs géén standpunt ingenomen, het Vlaams Belang deed dit met verve. Het Vlaams Belang weidde er zelfs een nieuwe brochure aan, onder de titel 'Stop Immigratie' om te wijzen op de gevaren van de massale instroom van vooral niet-Europese vreemdelingen. Het vreemdelingenvraagstuk is actueler dan ooit.
Dat het kartel met CD&V, N-VA, géén windeieren heeft gelegd, is uiteraard een vaststaand feit. Het leverde N-VA zes mandaten op in het Vlaams Parlement. Men kan eigenlijk stellen dat vooral N-VA profiteerde van het kartel. CD&V deed het volgens de statistieken zelfs minder goed dan bij de verkiezingen van 1999. Het verloor een zetel aan N-VA. Beide fracties zetelen afzonderlijk in het Vlaams Parlement, waardoor het Vlaams Belang in absolute cijfers, afgetekend de grootste partij van het land is geworden na de verkiezingen van 2004. Op gebied van mandaten is het kartel een zege geweest, op gebied van het regeringsbeleid krijgt de partij een onvoldoende. Niet alleen tekent de partij medeverantwoordelijk voor de niet-splitsing van B-H-V, ze had reeds vroegtijdig alle beloften ingeslikt die ze vóór de verkiezingen had gemaakt. Geert Bourgeois gaf achteraf toe dat het loze beloften waren, maar dat de leden dit nodig hadden om hun geloof in het kartel en de partij te behouden. In de aanloop naar het kartel en zelfs maanden daarvoor hebben talrijke N-VA-ers die partij de rug toegekeerd (prominenten als Eric Defoort, Marc Platel, leden van de partijraad die later de Welkomgroep zouden stichten, Matthias Storme die op een zijspoor werd gezet). H et ontbrak de N-VA aan geloofwaardigheid, rechtlijnigheid en Vlaams radikalisme. Ook nu wéér blijkt dat de N-VA niet langer afzonderlijk beweegt voor zover het dat sinds het kartel wél gedaan heeft. Aanleiding om de onafhankelijkheid van de N-VA in twijfel te trekken is ongetwijfeld het recente pleidooi van Minister Bourgeois om na het Nederlandse en het Franse 'njet' ten overstaan van de Europese Grondwet, alsnog de Grondwet in het Vlaams Parlement te willen ratificeren. Vertolkte Bourgeois hiermee het N-VA partijstandpunt (wat ik sterk durf te betwijfelen, het aantal Eurocritici in de N-VA is talrijker dan men denkt) of werd hem dit toegefluisterd vanuit CD&V hoek? Ook 't Pallieterke, de Vlaamse Volksbeweging en talrijke Vlaams-nationale groeperingen hadden hun twijfels, niet alleen over de opportuniteit ervan maar ook en vooral over de rechtlijnigheid van de voormalige N-VA voorzitter. Uit de opinie van Stouthuysen in De Tijd blijkt dat hij de kaarten van N-VA goed heeft geschut en ze nadien goed heeft gelegd. Hij ontpopt zich hierdoor als het ware tot een goedkope Madame Soleil, goed voor wat humor en spektakel. Al hadden wij van een docent politieke wetenschappen eerder een geloofwaardige en kritische kijk op het politieke spectrum verwacht. Stouthuysen doet het tegendeel. Hij bewijst zich hiermee misschien zelf een dienst, alsook de N-VA topfunctionarissen die hierdoor het gedacht zouden kunnen opgeworpen krijgen 'goed bezig te zijn'. Zelfs dure en allesbehalve geloofwaardige opiniepeilingen zitten de afgelopen tijd dichter bij de 'waarheid' of dichter bij de realiteit dan Patrick Stouthuysen in De Tijd durft te schrijven. De recente stemmenkampioen van Het Laatste Nieuws heeft dit naar mijn mening reeds afdoende bewezen.
Wellicht zullen binnenkort ook de kaarten van het Vlaams Belang geschud worden in De Tijd.
Of die een positieve balans zullen laten uitschijnen durf ik te betwijfelen.
Eén ding vergeet men telkens wéér de dag na de officiële verkiezingsuitslagen, niet de opiniemakers en dergelijke schrijven de kiesuitslagen dat doen de kiezers zelf.
Zij zijn wél in staat om met een kritische blik naar deze alsmaar duurder wordende wegwerpmaatschappij te kijken.
Gelukkig maar, de democratie zou in dit land anders voor goed vermoord geweest zijn!
Koen Vermant
VBJ Hoboken
Lid Welkomgroep
Terug naar overzicht